Op deze pagina willen wij zo veel mogelijk informatie verzamelen over de Amerikaanse zijde van de slag om Overloon. Ook hier geld weer dat de bronnen zich heel vaak tegenspreken en dat wij het erg op prijs stellen wanneer u ons, mogelijke fouten, middels onze webmaster kenbaar maakt. Er zijn nog bijna geen foto's bekend van het 7th armored in Overloon, wij zouden u erg dankbaar zijn wanneer u ons aan foto's van het 7th armored, of liever nog het 7th armored in Overloon zou kunnen helpen.

7th Armored in het kort,

De 7e Amerikaanse pantser divisie is opgericht op 1 maart 1942 in Camp Polk Louisiana. Op 20 september 1943 werd de divisie gereorganiseerd naar het nieuwe model. In juni 1944 kwam de divisie in Engeland aan wal en op 10 augustus kwam de divisie in Normandie aan op het vaste land van Europa. De divisie werd ingedeeld bij het 3rd Army onder bevel van de beroemde Amerikaanse generaal Patton. En op 13 augustus onderging de divisie haar vuurdoop. Het 7th Armored was de tweede armored division die de rivier de Seine overstak en een begin maakte aan Pattons offensieven tegen de forten van Metz.

De slag om Metz,

De verplaatsing naar Sint Anthonis/Oploo,

Het is voor een armored division niet mogelijk om zich als eenheid te verplaatsen, ook bij verplaatsingen wordt de division daarom opgedeeld in zijn combat commands, en die combat commands worden op hun beurt weer verdeeld in taskforces. Op deze wijze is het voor de betreffende commandanten en hun staf mogelijk om gestructureerd leiding te geven en een verplaatsing in goede banen te leiden.

Na de hele nacht te hebben doorgereden kwam de divisie tegen de ochtend van de 28e september aan in het verzamelgebied van de divisie in de omgeving van Leut/Hasselt waar de divisie de rest van de dag en de komende nacht zou blijven. De voertuigen die afgelopen dagen waren uitgevallen hadden eindelijk de kans om zich weer bij hun onderdeel aan te sluiten. De manschappen gebruikte de rust om hun voertuigen en wapens te onderhouden. En ze moesten zoals altijd net voor een operatie hun duffelbags (plunjebaal) inpakken met uitrusting die niet direct nodig was en deze werden door de supply eenheden, voor de duur van de operatie, naar het "division service park" te Maastricht gebracht om te worden opgeslagen. In de loop van de dag werden de marsorders voor de verplaatsing naar het operatie gebied, door het division HQ uitgereikt aan de combat commands. De volgorde van de eenheden was als volgt bepaald, aan kop ging het 87th CRSM (recon) versterkt met een aantal tankdestroyers van het 814th TDB, vervolgen CCB, CCA, de division Troops en als laatste CCR.

vroeg in de ochtend van de 29ste september vertrok de division naar het eerste verzamelgebied in Nederland, de route liep via Eisden, Delsen, Rethem, Kinroy, Weert, Maarheeze, Geldrop, Mierlo, Helmond en betrokken uiteindelijk het verzamelgebied wat 1.5 km ten zuiden van Deurne lag. De voorste eenheden van het 87th CRSM (recon) waren de divisie constant een wisselend aantal kilometers vooruit, maar de voorste eenheden van de divisions hoofdmacht passeerden vanaf 10 uur de Nederlandse grens.

De aanval gaat van start,

Zaterdag 30 september,

CCA

In de loop van de ochtend starten de eenheden van het CCA met de verplaatsing naar hun verzamelgebied in de omgeving van Oploo alwaar ook het CP van het CCA gevestigd werd. Tegen de middag begaven formeerde TF 1. en TF 2. zich en begaven zich naar hun uitgangstellingen. Om 15:35uur ging de aanval van start maar voor hij goed en wel begonnen was liep deze vast in een geconcentreerd artillerie vuur. Direct werdt artillery steun aangevraagd en werden de vermoedelijke posities van de vijandelijke battery onder vuur genomen. Voor de Amerikanen bleef er geen andere optie over dan zich in de graven voor de nacht en de huidige posities te handhaven. Tegen het vallen van de avond kwamen twee companies Duitsers naar voren met de intentie zich over te geven. De artillery observer zag dit aan voor een aanval en vroeg direct artillery steun aan waarop de Duitsers terug het bos in vluchten.

CCB

CCR

CCR verblijft nog steeds in het verzamelgebied in de omgeving van Deurne, aangezien CCA en CCB beide contact hebben gemaakt met de vijand is CCR nu officeel de divisie reserve.

Zondag 1 oktober,

CCA

De CP van CCA was 1km ten zuiden van Oploo gevestigd. Om 06:30 uur ging de aanval weer van start en de gehele dag kregen beide taskforces met behoorlijke tegenstand te maken. Om 19:25 bereikte CCA dan toch de rand van het dorp Overloon alwaar de troepen zich weer ingroeven voor de nacht. Tijdens een commandanten bespreking werden de Taskforce commanders op de hoogte gebracht dat de volgende morgen door 7 artillery battalions tegelijk een gecoördineerd artillrie bombardement afgegeven zou worden waarna de aanval van de manschappen weer in volle hevigheid los moest barsten.

CCB

CCR

De hoofdmacht van CCR blijft in het verzamelgebied in de omgeving van Deurne, het HQ van CCR wordt in de buurt van St Anthonis gevestigd. Vroeg in de ochtend komt 38th AIB over en vestigd zich in de buurt van het HQ CCR. C company 38th AIB gaat naar de 7th AD HQ in St. Antonis om deze te beveiligen. In de loop van de ochtend komen replacements aan om de gaten in de gelederen van CCR op te vullen.Verder ondergaan alle voertuigen 1e echalons onderhoud. Om 11:45 uur word 38th AIB -C onder bevel van CCB geplaatst en het bevel gegeven om zich op te stellen en gereed te houden om de aanval van CCB te gaan ondersteunen. Om 1515 uur verplaats CCR haar HQ 1 km.

Maandag 2 oktober,

CCA

Geheel volgens plan storten de troepen zich direct na het artillery bombardement op de vijand. De Duitsers opende het vuur uit alle wapens die ze ter beschikking hadden, de Amerikanen kregen te maken met artillryvuur, antitankvuur, panserfaust en mortiergrananten. De aanval werd de hele dag door voortgezet maar er werd nauwelijk vooruitgang geboekt. Er werd luchtsteun aangevraagd en tussen 13:30 en 14:30 werd deze uitgevoerd door P-47 Tunderbolt jagtvliegtuigen. Het gevolg was dat 1 pantertank werd uitgeschakeld en het Duitse vuur merkbaar was afgenomen. De Amerikanen zagen kans om weer een stuk op te rukken maar helaas niet genoeg om Overloon echt in te nemen. Om 18:45 voerden de Duitsers twee tegenaanvallen uit die de Amerikanen met moete konden weerstaan, de Duitsers trokken zich terug met 50 man aan verliezen. De Amerikaanse verliezen van de dag kwamen uit op vier medium shermantanks, een stuart tank en een 105mm SP.

CCB

om 01:00 uur hield General Hasbrouck een bespreking met zijn ondercommandanten, er waren voor 2 oktober twee aanvalsplannen uitgewerkt plan A was in grote lijnen het zelfde als het plan van gisteren met als toevoeging dat het 23rd AIB (minus company B) door het lactaria bos aan moest vallen. B Troop 87th recon plus 1 peloton B company 814th TDB moesten de noordwest tip van het lactaria bos aanvallen en zuiveren van vijandelijk troepen. B company 33rd AEB moesten 23rd AIB -B volgen en de aanvalsweg mijnenvrij maken. B company 31st TB moest deze aanvalsweg volgen en aan de zuidelijke bosrand vuur uitbrengen met hun geschut om de aanval op Overloon te ondersteunen. Het 434th AFAB moest in de ochtend eerst vuur uitbrengen op Mullem en Vortum en vervolgens standby staan voor artillerie steun verzoeken van de aanvallende eenheden.

CCR

CCR bevind zich nog steed in haar verzamelgebied en uitgangstellingen. Om 12:00 wordt C company 87th CRSM aan CCR toegevoegd om vervolgens direct te starten met de verkenning van de mogelijke routes naar het front om CCA of CCB die ondertussen hevig in gevechten verwikkeld waren, te kunnen aflossen. 38th AIB -C komt weer onder bevel van CCR. Om 16:30 komt de hoofdmacht van CCR aan in het verzamelgebied te St. Anthonis. Om 23:30 komt het bevel van de division HQ dat CCR op 3 oktober om 08:00 ten oosten van CCB moet aanvallen om CCB af te lossen. Ook word de opdracht gegeven om het terrein direct achter de frontlijn te zuiveren van vijandelijke troepen die elke nacht weer mijnen leggen op wegen achter het front die mijnenvrij geacht worden, en steeds weer slachtoffers maken.

Dinsdag 3 oktober,

CCA

Om 06:30 vielen de Amerikanen de Duitsers werderom aan en maakte maar moeilijk vooruitgang, maar door twee Duitse tegenaanvallen om 07:15 en 13:00 uur werden de Amerikaanse troepen weer terug gedreven naar hun uitgangstellingen. De Duitse troepen kwamen voornamelijk uit de bossen ten zuidwesten van Overloon. Aan het einde van de dag wisten de Amerikanen hun meest vooruitgeschoven stellingen weer te heroveren en te behouden. Om 07:00 kwam de artillery van het CCA onder vijandelijk artillrie vuur te liggen wonder boven wonder zonder dat er slachtoffers vielen.

CCB

CCR

0800 begon CCR met het aflossen van het CCB wat nu al drie dagen onafgebroken in gevecht was. TF1 (Wemple) die over de lijn Vortum-Groeningen oprukten kreeg direct met zware tegenstand te maken. De infanty moest direct dekking zoeken door een intens vuur van artillerie en handvuurwapens, hierdoor moesten de tanks zonder infantry dekking oprukken. Na een halve kilometer opgerukt te zijn was één tank op een mijn gelopen, drie tanks waren door antitankgeschut uitgeschakeld en één werd door een pantserfaust uitgeschakeld. De overige tanks trokken zich terug op de uitgangstelling. TF2 (Fuller) die ten westen van TF1 paralele oprukte kon ondanks geweer en mortiervuur langzaam voorwaarts gaan. Toen de eenheid hun eerste kennismaking van de oorlog kreeg met het verschrikkelijke gehuil van de nebelwerfers, niet voor niets screeming minnies genoemd, liep ook hun aanval muurvast. Aan het eind van de dag had B/38th AIB, 600 meter terreinwinst geboekt. De engineers van A/82nd AEBwaren de hele dag bezig met het onderhouden van de wegen, het ruimen van mijnen en het herstellen van bruggetjes over de diverse sloten en beekjes.

Woensdag 4 oktober,

CCA

Om 06:30uur vielen de Amerikanen de vijand weer aan, maar met de zelfde bittere vastberadenheid hielden de Duitse verdedigers stand. En om 08:10uur lanceerde de Duitsers een tegenaanval vanuit de bossen ten zuidwesten van Overloon, maar om 08:30 waren de Duitsers weer terug gedreven in de bosrand. Om 14:45 bombardeerde 12 P-38 Lightnings de bossen ten zuidwesten van Overloon waaruit de Duitsers telkens weer hun aanvallen lanceerden. Om 15:35 kwamen de Amerikanen onder zwaar Duits artillerie vuur te liggen en de Duitsers lanceerde hun zwaarste aanval tot dusver. Het was een gecombineerde aanval van infantrie gesteund door tanks, de aanval was zo heftig dat de Amerikanen moesten terug trekken en opnieuw luchtsteun aan moesten vragen. Om 17:00 uur arriveerde wederom 12 P-38 en bombardeerde de Duitse troepen. Om 17:45 was de Duitse aanval gebroken maar de verliezen aan Amerikaans personeel en materieel waren enorm. De Amerikanen hadden het in de ochtend veroverde terrein moeten prijsgeven en lagen weer in de stellingen waar ze die ochtend uit vertrokken waren.

CCB

CCR

TF II voerde om 03:00 uur een nachtaanval uit en wist  200 meter op te rukken, de Duitsers reageerden door twee tegenaavallen uit te voeren die TF II ternauwernood af kon weren. Om 11:00 vielen TF I en TF II tegelijkertijd in een gecoördineerde aanval met volle kracht aan. Maar nadat TF I krap 100 meter was opgerukt waren 8 van de 9 tanks uitgeschakeld en liep de aanval muurvast, met grote verliezen van de nfantry keerde TF 1 terug in haar uitgangsstelling. TF II wist bij deze aanval helemaal geen resultaat te boeken. Er werd luchtsteun aangevraagd en USAAF voerde enkele aanvallen uit met onbekend resultaat. De engeneers legde nog 28meter voetbrug aan en ruimde een mijnenveld op.

Donderdag 5 oktober,

CCA

De Amerikanen gebruikte de ochtend om hun wonden te likken van de tegenaanval die ze de dag er voor te voorduren hadden gekregen, ook werden verkenningsmissies uitgestuurd om de Duitse verliezen in te schatten. De gewonden waren door de Duitsers meegenomen maar de doden werden al op 75 man geschat, uiteraard was het lastig om dit te bepalen omdat veel slachtoffers in de dichte bebossing lagen. Om 06:30 en 07:45 voerden de Duitsers wederom tegenaanvallen uit, maar ze hadden niet meer de kracht van de dag er voor en konden vrij gemakkelijk worden afgeslagen. Net als de dagen er voor kwamen beide aanvallen wederom uit de bebossing ten zuidwersten van Overloon. Tegen de avond kwam het nieuws dat CCA de volgende dag zou worden afgelost door CCB.

CCB

CCR

Om 06:30 onderging TF II een zware artillery barrage, zodra de laatste granaten waren gevallen werden ze aangevallen door Duitse infantrie die afgeslagen kon worden. In de loop van de dag werd ten zuiden? en aanval uitgevoerd in de richting van een smal boscomplex (Groeningsebossen?). Toen de bosrand was berijkt liep de aanval wederom vast op zware weerstand van goed ingegraven infantrie, ook kwamen de Amerikanen onder zwaar artillerie en Nebelwerfer vuur te liggen. Vanaf 16:30 begonnen de Duitsers aan felle tegenaanvallen, toen de de commanding officer van A company 38th AIB samen met een groot aantal NCO's dodelijk waren getroffen besloot TF II onder dekking van eigen artillery terug te trekken naar hun uitgangstelling. TF I wist haar positie te handhaven maar kwam voor de rest niet verder dan het uitsturen van pattroeilles in noordelijke, zuidelijke en oostelijke richting.

vrijdag 6 oktober,

CCA

Om 05:50uur begon CCB met de aflossing van CCA, om 08:50 uur waren alle eenheden van CCA in hun nieuwe verzamel gebied (coördinaten 748373 map Central europe sheet 5). Wachtposten werden uitgezet en er werd contact gemaakt met omliggende eenheden en wapens en voertuigen werden grondig nagezien.

CCB

CCR

De artillerie duels gingen de hele nacht door, waarbij de Amerikanen hun uiterste best deden de Duitse nebelwerfers batterijen uit te schakelen. Tijdens de nacht en de vroege ochtend voerde het 87th CRSM verkenningen uit in de sectoren die onder verantwoording van CCR vielen. Beide taskforces zetten hun aanval in Zuidelijke richting weer voort. Task force I handhaafde haar huidige positie en kwam wederom niet verder dan het uitsturen van agressieve patroeilles. Een van de patroeilles rapporteerde sterke ingegraven infantry rond een groep huizen in hun sector en om 06:30 uur werd deze groep huizen door mortieren onder vuur genomen. Taskforce II handhaafde eveneens haar posities en voerde patroeilles uit in de bossen ten zuiden van hun posities. A company 82nd AEB plaatste mijnenvelden voor de de stellingen van het CCR. De artillery vuurde gedurende de gehele dag op van allerhande doelen. De verkenningseenheden van CCR voerde verkenningen uit in en rond Boxmeer, Sambeek, Vortum en de stellingen van TF II. Ook werden er met zeer goed resultaat twee luchtaanvallen uitgevoerd op de Duitse stellingen.

zaterdag 7 oktober

CCA

Het 7th armored werd afgelost door de Britse 11 armoured division. Omdat CCA in de divisie reserve zat en zich niet eerst los hoefde te maken van de vijand (wat een moeizaam proces kon zijn) kan CCA binnen afzienbare tijd naar het nieuwe verzamelgebied ten noorden van Weert waar om 24:00 uur "alle troepen binnen" gerapporteerd konden worden.

CCB

CCR

Om 08:30 kwamen er orders binnen dat CCR haar aanval moest staken en haar huidige posities moest handhaven tot ze zouden worden afgelost door de Britse 11th Armored division waarna ze zich moesten terug trekken en verzamelen in de omgeving van het dorp Someren. Er werden in de loop van de dag nog wat patroeilles uitgestuurd om de routes voor de terugtocht te verkennen. Ook werden er nog twee luchtaanvallen uitgevoerd. Vanaf 18:00 uur begonnen de Britten met het aflossen van de eerste eenheden van het CCR.

After the battle,

Het 7th armored kreeg nauwelijks de kans om bij te komen van de zeer intense gevechten bij Overloon, binnen onafzienbare tijd waren ze verwikkeld in een zware tegenaanval van de Duitsers in de omgeving van het Dorp Meijel. Na goed en wel van deze tegenaaval bekomen te zijn vertrok de divisie halsoverkop naar Sankt Vith om Duitse keurtroepen het hoofd te bieden tijdens de Battle of the Bulge. Door de hectische periode die volgde op de slag om Overloon en doordat de slag zich afspeelde in de nadagen van Market Garden is de Slag om Overloon in de vergetelheid geraakt. Wat bekend is van de slag om Overloon is dat dit dorp uiteindelijk door de Britten veroverd is, maar dat er ook nog Amerikanen zijn geweest is eigenlijk bij niemand bekend. Dit terwijl er notabene een week lang een complete pantser divisie op een gebied van enkele vierkante kilometers dag en nacht ten kosten van enorme verliezen heeft gevochten.

Nabeschouwing,

Wanneer je de naslagwerken over de Amerikanen bij Overloon leest, als je ze al vindt, dan worden de magere resultaten zonder uitzondering toegewezen aan de gebrekkige inzet van reconnaisance eenheden aan Amerikaanse zijde. Als onderbouwing hiervoor halen de historici telkens weer aan de het recon battalion buiten het slagveld in de Rips gelegerd was. Na grondig onderzoek is deze conslusie gemakkelijk te verwerpen. In eerste instantie was het opruimen van het Duitse bruggenhoofd bij Venlo/Venray toebedeeld aan het 7th Armored en de 29th Infantry division. Op het laatste moment werd echter bepaald dat het 7th Armored het ook op eigen houtje op zou kunnen lossen omdat de Duitse troepen schromelijk onderschat werden. Enkele dagen voor de aankomst van het 7th Armored in St. Anthonis verloren de Engelsen een paar hoge officieren door dat de Duitse vijand zich plotseling in het midden van de Engelse troepen bevonden. Dit kwam doordat er eigenlijk geen echte vast frontlinie was doordat de gealieerde luchtlandingstroepen een enorm gat in de Duitse linies had geslagen en het front eind september nog steeds niet gestabiliseerd was. De weg naar Deurne was de aanvoer route van het 7th armored, met de Engelse catastrofe in het achterhoofd kon Generaal Sylvester er niet aan denken deze weg onbewaakt open te laten liggen. Door het magere aantal eenheden ter beschikking werd gekozen om het recon squadron voor deze taak in te zetten, omdat zij met hun lichte snelle voertuigen gemakkelijker grote gebieden onder controle konden houden. Maar twee recontroops (van de vier) werden toegevoegd aan de combat commands, ook had elk tank battalion en infantry battalion eigen recon platoons en units ter beschikking. Het was helaas een feit dat tegen eind september de Duitsers een vaste linie om Overloon hadden liggen die lastig tot niet te penetreren was door de verkenningseenheden. De enige mogelijkheid was om de aanval in te zetten en de vijandelijke stellingen af te tasten op zoek naar een zwakke plek.

De relatief onvoorstelbaar grote verliezen aan tanks heeft voor vele hoofdbrekens gezorgd. Na ondervraging van de lagere officieren en NCO's bleek dat de Shermantanks voor het eerst met zachte ondergrond te maken kreeg. Iedere poging om de tanks op verstandige wijze tactisch te ontplooien werd in de kiem gesmoord door het onmiddelijk tot op de buik wegzakken van de tanks bij het verlaten van de wegen. Dit hield in dat de Amerikaanse tanks zich moesten beperken tot het wegennet alwaar zij door de diverse Duitse antitankwapens konden worden opgewacht en uitgeschakeld. Hierdoor was het voor de Amerikaanse pantserspitsen niet mogelijk de zwakke plekken in de Duitse verdediging op te sporen en door de vijandelijke linie heen te breken waardoor de Duitse verdedigings line in zou storten.

Operation Overloon:

In de nacht van 26 op 27 september klokslag 12 uur vuurt de Engelse artillerie de eerste granaten op Overloon af. Enkele Duitsers zijn het slachtoffer. Het doel is vooral de kerktoren die zijn eerste treffer krijgt. In de eerstvolgende dagen beperkt de wederzijdse activiteit zich tot patrouilles en kleine schermutselingen met af en toe artilleriebeschietingen. Intussen is Montgomery druk bezig met het voorbereiden van zijn plan voor de aanval op het Rijnland. In het kader van dit plan is het echter nodig zo spoedig mogelijk het Duitse bruggenhoofd Venlo op te ruimen. De opdracht daartoe krijg het Engelse 8e Korps. De commandant van dit Korps acht zich niet in staat tot de opruiming van het bruggenhoofd omdat Montgomery eenheden van dit korps wil reserveren voor de slag in het Rijnland.

In diezelfde dagen bestormen troepen van Hodges Eerste Amerikaanse Leger en met name van het IIIe Legerkorps onder J.A. van Fleet, de vesting Metz. Een van de divisies, de 7e Amerikaanse Tankdivisie, onder commando van generaal Lindsay McDonald Sylvester, wordt uit het front genomen en op mars gezet met de opdracht: opruiming van een Duits front ten westen van de Maas. Deze opdracht gaat vergezeld van de laconieke mededeling dat volgens inlichtingen de vijandelijke weerstand in de Peel licht was en onvoldoende georganiseerd. Venlo was het hoofddoel en kon in twee dagen bereikt worden! De Amerikanen leggen in twee geforceerde dagmarsen de lange weg vanuit de Elzas door Luxemburg en over Hasselt in België naar de Peel af. Op 28 september arriveren zij bij Oploo en Stevensbeek.

De Duitse commandant daarentegen was beter ingelicht en inmiddels volledig op de hoogte van de komst van de Amerikanen.

30 september ’s morgens om 6 uur beginnen de Amerikanen aan te vallen. De aanvalsassen zijn Vortum-Mullem, Brakkenhof, Stevensbeek, weg Oploo-Overloon en Overloons Vlak. Gevechtsgroep A rukt op naar het Vlak. In het noordoostelijke deel, richting vortum, valt gevechtsgroep B onder Hasbrouck aan. De hoofdaanval is bedoeld voor Vortum.

Gevechtsgroep A staat tegenover de 107e Duitse Pantserbrigade en de Amerikaanse Shermans worden ontvangen door hevig vuur uit 88 mm kanonnen. De Amerikaanse aanvallen hebben weinig succes en er is slechts geringe terreinwinst. Bij Overloon loopt een afdeling van de Amerikanen vast in een mijnenveld.

Een andere afdeling, namelijk de A-compagnie van het 17e Tankbataljon, krijgt de ene treffer na de andere en maakt rechtsomkeert om uit het vuur te komen, voor zover nog mogelijk. Met doorboorde koepels, fel brandend, blijven tanks langs de eenzame weg naar Vortum liggen. Gewonden blijven in de tanks achter.

Op 1 en 2 oktober hervatten de Amerikanen de aanval op Overloon. De Duitsers doen tegenaanval op tegenaanval en het hevige artillerievuur van de 107e Duitse Pantserbrigade doet de Amerikaanse aanval gedeeltelijk mislukken. De daaropvolgende dagen blijft de strijd heen en weer gaan.

Gedurende de gehele slag waren de RAF en USAF zeer actief. Hawler tyfoons van de RAF zochten de doelen op, vooral de posities van de gevreesde 88 mm kanonnen en de Nebelwerfers. De P-47 van de USAF bestookten de vijandelijke stellingen in de bossen ten noorden en zuiden van Overloon.

De 3e oktober begint met twee Duitse aanvallen, de Nebelwerfers en de 88mm Kannonen richten een slachting aan onder de Amerikanen. Bij de tweede aanval worden ook de Panthertanks ingezet.

Generaal Hasbrouck besluit dan zijn geluk in een nachtelijke aanval te beproeven in de nacht van 3 op 4 oktober De gevechtsgroep Wemple zal tweemaal aanvallen. Beide aanvallen vinden een dramatisch einde in de mijnenvelden.

De 4e oktober zal gekenmerkt blijven als de dag waarop het felst gevochten werd. Maar liefst zevenmaal doen de Duitsers een tegenaanval. Terwijl de Duitsers al deze aanvallen ondernemen, wil generaal Hasbrouck proberen Overloon te omsingelen. Hiertoe stuurt hij een tankbataljon met infanterie door de Vierlingsbeekse Heide en het Vierlingsbeekse Broek. Generaal Hasbrouck had van tevoren echter geen patrouilles gestuurd en was van één ding niet op de hoogte: kasteel Hattert, vlakbij de spoorlijn te Vierlingsbeek en bij de weg Vierlingsbeek-Overloon. In en rond het kasteel bevindt zich het Luftwaffe Festungs Batallion X, met in het kasteel een verdekt opgesteld 88 mm kanon. Typhoons worden erbij geroepen en binnen enkele minuten is het kasteel veranderd in een ruïne, maar dan is de aanval reeds mislukt. Tien tanks blijven achter.

De volgende dagen blijft het beeld van het slagveld ongeveer hetzelfde, aanval op tegenaanval. Gevechtsgroep A heeft vele zware verliezen geleden en wordt uit het front genomen. Op sommige plaatsen van het front hebben Amerikanen en Duitsers zich ingegraven binnen afstand van een handgranaatworp:

De Amerikaanse eenheid zit ingegraven met alles wat het nog heeft nabij het Schraatsven en probeert zich een weg naar buiten te vechten terwijl het Duitse opperbevel dit probeert te voorkomen.

Amerikanen moet zich beroepen op voorraden van de Duitsers en zullen deze onder alle omstandig heden in geallieerde handen moeten komen.!